Waarom iedereen het over American Dirt heeft
Jeanine Cummins-roman bekritiseerd als 'culturele toe-eigening' en 'opportunistisch'
LAURA BONILLA CAL/AFP via Getty Images
De roman van een Amerikaanse auteur over de benarde situatie van Mexicaanse migranten heeft het wereldwijde debat over culturele toe-eigening en representatie aangewakkerd.
Het boek van Jeanine Cummins Amerikaans vuil kwam in de schijnwerpers nadat hij werd gekozen voor Oprah's Book Club, een eer die de verkoop van een titel van duizenden tot miljoenen kan stimuleren.
Maar niet iedereen is ervan overtuigd dat talkshowhost Oprah Winfrey deze keer de juiste keuze heeft gemaakt.
Waar gaat de roman van Cummins over?
Amerikaans vuil , de derde roman van Cummins, vertelt het verhaal van een Mexicaanse vrouw uit de middenklasse, Lydia Quixano Perez, en haar achtjarige zoon, Luca, die gedwongen worden hun huis te ontvluchten nadat hun familie het doelwit is van een drugskartelbaas.
Lydia en Luca sluiten zich vervolgens aan bij een aantal immigranten zonder papieren uit Latijns-Amerika die proberen naar de VS te reizen.
Wat zijn de belangrijkste punten van kritiek?
Het boek is ervan beschuldigd afgezaagde afbeeldingen van Mexicanen te bevatten en de reizen van migranten zonder papieren naar de VS verkeerd weer te geven.
Mensen zijn stereotypen in deze roman, nemen deel aan stereotiepe activiteiten, schrijft Mexicaans-Amerikaanse auteur David bowlen . Ze leven in een afgeplatte pastiche-versie van Mexico, een donker hellegat van het soort waar [Donald] Trump zich tegen verzet, geografisch en cultureel onduidelijk... Het is allemaal erg Hollywood, de bestverkochte thriller.
Die kritiek wordt herhaald door de Mexicaans-Amerikaanse schrijver Myriam Gurba , die Cummins - die blank is met een Puerto Ricaanse grootmoeder - beschuldigt vantoe-eigenenMexicaanse verhalen, en over opportunistisch, egoïstisch en parasitair misbruik maken van de gringo-honger naar Mexicaanse pijn.
De @latimes zou zich moeten schamen. Waarom een brownface-roman naar een hoger niveau tillen? Los Angeles is verdomd Brown en je gaat ons vertellen dat we een blanke dame nodig hebben om ons te redden en ons te redden van Trumpisme? Dat, mijn vrienden, is de essentie van Trumpisme. https://t.co/FDoA4Kc2Mb
— Myriam Gurba (@lesbrains) 16 januari 2020
Het voorschot van zeven cijfers dat Cummins ontving voor het schrijven van het boek heeft vragen doen rijzen over wie er baat heeft bij het vertellen van het verhaal van de grenscrisis, zegt de bewaker .
In een recensie voor The New York Times , prijst auteur Lauren Groff Amerikaans vuil maar vraagt zich ook af of het gepast was voor Cummins om zo'n verhaal te schrijven - en zelfs of zij er zelf over zou moeten oordelen.
Groff beschrijft dat ze in angst verzonken was toen ik ontdekte dat, hoewel Cummins persoonlijk belang heeft bij migratieverhalen, ze zelf noch Mexicaans noch een migrant is.
De recensent voegt eraan toe dat er tijdens het lezen nog een andere angst was binnengeslopen: ik was er zeker van dat ik de verkeerde persoon was om dit boek te recenseren. Ik zou nooit kunnen spreken over de nauwkeurigheid van de weergave van het boek van de Mexicaanse cultuur of de lotgevallen van migranten; Ik ben nooit Mexicaans of migrant geweest.
Wat zeggen de supporters van het boek?
Sommige critici beweren dat de roman van Cummins volledig op zijn eigen merites moet worden beoordeeld en dat haar gebrek aan Mexicaanse crudentials irrelevant is.
De hysterische reactie is gevaarlijk, omdat het mensen er onvermijdelijk van weerhoudt om te schrijven over ervaringen die ze niet hebben gehad, zegt Jake Kerridge in De Telegraaf .
Hij stelt dat literatuur in een erbarmelijke staat zou verkeren als we ‘toe-eigening’ zouden afschaffen. Flaubert, die ontmoedigd was om in het bewustzijn van een vrouw te leven, zou Monsieur Bovary hebben moeten schrijven. De wereld zou misschien nog steeds niets van Oskar Schindler weten als de Australiër Thomas Keneally niet op zijn verhaal was gestuit en Schindler's Ark .
columnist van The Guardian Nesrine Malik claimt het probleem met Amerikaans vuil is niet dat het door een blanke auteur is geschreven, maar dat het slecht is geschreven.
De schrijfster maakte zelf een voorbehoud bij haar boek door te zeggen: 'Ik wou dat iemand die iets bruiner was dan ik het zou schrijven'. Het minder controversiële feit is dat: Amerikaans vuil had geen bruinere schrijver nodig om het te redden van de schande. Er moest een betere komen, zegt Malik.
–––––––––––––––––––––––––––––––– Voor een overzicht van de belangrijkste verhalen van over de hele wereld - en een beknopte, verfrissende en evenwichtige kijk op de nieuwsagenda van de week - probeer het tijdschrift The Week. Start vandaag nog met je proefabonnement ––––––––––––––––––––––––––––––––
Wat nu?
De president van Flatiron Books, de uitgever achter de roman, bracht vorige week een verklaring uit waarin hij zei dat het bedrijf er trots op was geassocieerd te worden met de titel. Bob Miller voegde eraan toe dat hij verrast was door de woede die is voortgekomen uit leden van de Latinx- en uitgeversgemeenschappen.
Miller erkende echter ernstige fouten in de toondove publiciteit voor: Amerikaans vuil - inclusief met prikkeldraad middelpunten bij een boekhandel diner, als Gier rapporten.
— Myriam Gurba (@lesbrains) 22 januari 2020
De uitgever heeft de rest van de boektour van Cummins geannuleerd vanwege bezorgdheid over de veiligheid en specifieke bedreigingen voor boekverkopers en de auteur.
In plaats daarvan zal Flatiron Books een stadhuisserie organiseren waar Jeanine zal worden vergezeld door enkele van de groepen die bezwaar hebben gemaakt tegen het boek, zei Miller.
In de tussentijd, Verscheidenheid meldt dat de filmrechten op Amerikaans vuil werden een jaar geleden, voorafgaand aan de release van de roman, overgenomen door Imperative Entertainment, het productiebedrijf achter Clint Eastwood's De muilezel.
Meerdere beroemdheden, waaronder Gina Rodriguez en Salma Hayek, haastten zich om het boek te promoten gezien het onderwerp, zegt het entertainmentnieuwsmagazine.
In de nasleep van de ruzie over culturele toe-eigening heeft Hayek een verklaring op Instagram geplaatst waarin ze zegt dat ze het boek niet had gelezen toen ze het steunde en zich verontschuldigde voor het schreeuwen van iets zonder het te ervaren of onderzoek te doen.
Wat heeft Cummins gezegd?
Spreken met de in Washington D.C. gevestigde nieuwssite NPR , zei Cummins dat ze had geprobeerd ongelooflijk cultureel gevoelig te zijn en vijf jaar onderzoek had gedaan voordat ze ging schrijven Amerikaans vuil .
De hele bedoeling in mijn hart toen ik dit boek schreef, was om te proberen de traditionele stereotypen te doorbreken waarvan ik zag dat ze veel voorkomen in onze nationale dialoog, zei ze.
De auteur voegde eraan toe dat ze zich bewust was van haar culturele blinde vlekken, maar voerde aan dat haar Puerto Ricaanse afkomst is aangevallen en buitenspel gezet door mensen die, eerlijk gezegd, proberen mijn identiteit te controleren.
Erkennend dat ze een begunstigde is van blanke privileges, voegde Cummins eraan toe: Ik onderzoek altijd mijn positie in de samenleving en de posities van de mensen om me heen, omdat ik diep, diep toegewijd en geïnteresseerd ben in gelijkheid. En dus is het bijzonder pijnlijk om in het vizier te zitten van dit echt, echt grote gesprek.
