Ronnie Moran: Vijf verhalen uit de Liverpool 'Boot Room'
Herinneringen aan de Anfield-held, die op 83-jarige leeftijd is overleden
Liverpool-coach Ronnie Moran met manager Roy Evans in 1997
Clive Brunskill/Getty
Liverpool-speler en coach Ronnie Moran, een belangrijk lid van de legendarische Anfield 'Boot Room', is op 83-jarige leeftijd overleden.
Hij won 44 onderscheidingen tijdens zijn 50 jaar bij de club, zeven als speler en 37 als coach, waarmee hij een plaats verdiende in de folklore van Anfield naast Bill Shankly, Bob Paisley en Joe Fagan.
'Als Shankly de visionair was, de architect van de opkomst van Liverpool, en Paisley de meest succesvolle manager van de club, dan was Moran de meedogenloze drijvende kracht', zegt Paul Joyce van De tijden . 'Hij was de lijm die Liverpool bij elkaar hield, verantwoordelijk voor het stellen van hoge eisen en, zoals het een man betaamt die de spelers van het eerste elftal 'Bigheads' noemde, liet hij die niveaus nooit zakken.'
Hier zijn vijf verhalen die hem samenvatten.
'Bugsy' deed het allemaal
Hij won niet alleen elke denkbare trofee, Moran bekleedde bijna elke rol bij de club en was nog steeds een enorme invloed tegen het einde van zijn carrière. Hij hielp trainers als Michael Owen en Jamie Carragher, die 'Bugsy' omschrijven als een vaderfiguur en 'de man die op mijn 18e besloot dat ik centraal achterin moest spelen voordat iemand anders er zelfs maar aan had gedacht'.
Andy Hunter van de bewaker zegt: '[Moran] heeft de club 49 jaar gediend als speler, aanvoerder, coach van het reserveteam, coach van het eerste elftal, fysiotherapeut en zaakwaarnemer.
'Hij won de titels van de Eerste en Tweede Klasse tijdens zijn 379 optredens voor Liverpool tussen 1952 en 1968 en als onderdeel van de beroemde schoenenruimte op Anfield was hij een belangrijke invloed achter de schermen toen de club vier Europa Cups, 13 landskampioenschappen, vijf FA's en vijf FA's won. Cups, vijf League Cups, twee UEFA Cups en één Europese Super Cup.'
Doos met medailles
De meeste eerbetonen vermelden het beroemdste verhaal over Moran, dat gaat over zijn motivatie en de manier waarop hij competitiemedailles uitdeelde aan het einde van elk succesvol seizoen.
'Tales of Moran die een doos vol winnaarsmedailles in het midden van de kleedkamer plaatst en spelers uitdaagt om er een te nemen 'als ze vonden dat ze het verdienden', zijn een onderdeel geworden van het circuit met sprekers na het eten', zegt Chris Bascombe van de Dagelijks telegram . 'Het was geen act. Het doel ervan kwam tot uiting in de ongekende trofeevangst.
'Lang voordat sportpsychologie een universitaire opleiding was, was Moran van fundamenteel belang om ervoor te zorgen dat elke landstitel of Europa Cup-overwinning de onverzadigbare zoektocht naar de volgende voedde.'
gemiste penalty
Moran speelde tussen 1952 en 1968 bijna 400 wedstrijden voor Liverpool en won de competitie, de FA Cup en Charity Shield. Maar hij kon nooit een beroemd incident van zich afschudden dat, in het licht van de latere glorie van Liverpool, triviaal lijkt, maar op dat moment veelbetekenend was.
In 1964 nam Liverpool, dat nog nooit de FA Cup had gewonnen en de competitie sinds 1947 niet meer gewonnen had, in de laatste acht van de competitie gelijk tegen tweedeklasser Swansea. 'Een spel dat eenvoudig leek, werd echter iets dergelijks', schrijft Dominic King of Online mailen .
'Liverpool - die aan kop stond in Division One - stond bij de rust met 2-0 achter. De kant van Bill Shankly halveerde de achterstand via Peter Thompson en kreeg met nog tien minuten te gaan een penalty.
'De verantwoordelijkheid werd zoals altijd bij de Kop gelegd bij Ronnie Moran. Maar bij deze gelegenheid was zijn doel uit en ging zijn donderende schot met zijn linkervoet in de verkeerde kant van de staander. Liverpool lag eruit en de FA Cup-vloek ging door. Het was een verhaal waar Moran in latere jaren aan herinnerd zou worden in tijden van zacht beentrekken.'
Koning van de kofferruimte
'De Boot Room, die niet veel groter was dan een kast die onder de hoofdtribune was weggestopt, was de pratende winkel en af en toe een drinkplaats waar de technische staf die onder Bill Shankly werkte, zich verzamelde wanneer het werk van de dag erop zat of een wedstrijd voorbij was', zegt de Liverpool echo .
'Moran was er altijd, de vaste waarde onder de jongens in de achterkamertjes die hielpen bij het oliën van de wielen van een winnende machine zoals de Engelse game nog nooit eerder had gezien.
'Moran heeft Liverpool gediend als speler, aanvoerder, trainer, coach en zaakwaarnemer. Hij was de langstzittende medewerker van de club toen hij in 1999 met pensioen ging.'
Voormalig Everton-speler Peter Reid herinnert zich dat hij hem daar zocht nadat de Toffees in de jaren tachtig een Merseyside-derby hadden gewonnen op Anfield. Hij wilde een compliment teruggeven dat Moran hem had betaald de laatste keer dat de twee teams elkaar ontmoetten. Hij kreeg een 'Angelsaksisch' antwoord, zegt hij.
Gerespecteerd tot het einde
'Lang nadat Ronnie Moran met pensioen was gegaan uit Liverpool, kwam hij nog elke dag naar Melwood, trok zijn trainingsuitrusting aan en maakte een wandeling langs de rand van het complex om zijn conditie op peil te houden', schrijft Joyce in The Times.
Voor de jongere, buitenlandse sterren van de club, die misschien niet bekend waren met de Boot Room-legendes, sloeg hij 'een ietwat vreemd figuur'. Een van hen was Fernando Torres uit Spanje, die coach Sammy Lee vroeg wie de oude man was, zegt Joyce.
'Lee gaf een korte geschiedenisles, liet de Spanjaard de foto's van Liverpool zien in hun pracht en praal en sprak over de trofeeën die de club plunderde in de tijd dat ze niet alleen het beste van Engeland en Europa waren, maar misschien wel het beste team ter wereld. Vanaf dat moment maakte Torres er een punt van om Moran elke ochtend met een vrolijk 'hallo' te begroeten.'
