Hoe het bedrijfsleven Jeremy Corbyn omarmde
De radicale socialistische agenda van Labour wordt minder als een bedreiging beschouwd dan een no-deal Brexit
Jeremy Corbyn spreekt het CBI toe in 2018
Leon Neal/Getty Image
Jeremy Corbyn lijkt meer steun te hebben bij het bedrijfsleven dan bij het grote publiek, aangezien de Brexit de Britse politieke orde blijft verstoren.
Een snelle peiling door Politico/Hanbury heeft onthuld dat mensen zich meer zorgen maken over de linkse Labour-leider die premier wordt dan over het vooruitzicht van een no-deal Brexit.
Het onderzoek komt minder dan twee maanden voordat het VK op 31 oktober uit de EU zal vallen zonder een deal, en slechts enkele dagen voordat er vervroegde algemene verkiezingen zouden kunnen worden gehouden.
Volgens de bevindingen zei 43% van de respondenten dat Corbyn als premier de slechtst mogelijke uitkomst zou zijn, vergeleken met 35% die bang is voor een no-deal exit. Ongeveer een kwart zei dat ze allebei even slechte opties waren. Meer in het algemeen is het publiek bij no deal in het midden verdeeld, met 30% optimistisch over een dergelijke uitkomst en 41% pessimistisch.
Beweren dat het nu een rechtstreekse keuze is tussen een no-deal Brexit en de regering van Corbyn, Daniel Finkelstein in De tijden herhaalde de gedachten van velen door te zeggen dat het verlaten van de EU zonder een overeenkomst het land zal schaden, maar het is nog steeds zo ongeveer te verkiezen boven het alternatief.
Ik zou nooit vrede kunnen sluiten met een no-deal of doen alsof ik het een goed idee vind. Maar als het erop aankomt, zou ik nooit een Corbyn-regering kunnen kiezen. Nooit, zegt hij, eraan toevoegend dat voor vele anderen, wanneer de tijd daar is, de keuze inderdaad heel moeilijk zal blijken te zijn.
Maar hoewel Corbyn bij het publiek misschien minder populair is dan geen deal, De Daily Telegraph zegt dat de plaag van bankiers en een uitgesproken tegenstander van het kapitalisme steun krijgt uit onverwachte nieuwe hoeken met twee van de grootste wereldwijde banken die actief zijn in de City of London, die de Labour-leider opwarmen.
Volgens de krant wordt hij nu gezien als de minste van twee kwaden door analisten bij Citibank en Deutsche Bank, twee titanen van het financiële systeem.
Christian Schulz van Citi zegt dat Corbyn misschien niet langer zo'n slechte optie is als geen deal, terwijl Oliver Harvey van Deutsche zegt dat de angst voor de Labour-leider misschien overdreven is.
Het is niet zo dat de financiers voorstander zijn van de plannen van de oppositieleider voor: 'hogere belastingen' , strengere arbeidswetten, uitgavenverhogingen en de nationalisatie van netwerkindustrieën’, maar dat dit minder kwaad kan dan het verlaten van de EU zonder deal, zegt de Telegraph.
Een jaar geleden zou een Labour-regering een groot economisch neerwaarts risico zijn geweest, zei Schulz. Deze risico's voor de vooruitzichten op langere termijn zijn niet veranderd, maar Labour is de afgelopen 12 maanden beslist pro-EU geworden.
Tegelijkertijd is een fiscaal verkwistende conservatieve regering zonder akkoord niet langer zo aanlokkelijk, voegde hij eraan toe.
Sommigen, zoals Chris Kalin, groepsvoorzitter van de in Zürich gevestigde Henley & Partners Group, die de rijken helpt verhuizen naar belastingparadijzen, blijven op hun hoede.
Het is duidelijk dat er een grote uitstroom van vermogende particulieren en gezinnen zou zijn als een Corbyn-regering aan de macht zou komen, zei hij. Bloomberg . Dit is de grote angst, niet Brexit of zelfs een no-deal Brexit. Dat maakt voor onze klanten niets uit.
Maar aangezien hij een bankier is, een ouderwetse marxist met grote plannen voor nationalisatie en belastingverhogingen, Forbes is het ermee eens dat het opmerkelijk is dat Corbyn mensen als Citibank en Deutsche Bank achter zich heeft.
In een verder teken van hoe Brexit de politieke orde heeft verstoord, schreef het hoofdartikel van vorige week in de Financiële tijden drong aan op een motie van wantrouwen in het regeringsproces, waarvoor mogelijk ook de oprichting van een interim-regering onder Labour-leider Jeremy Corbyn nodig is om een no deal te stoppen.
Het feit dat een krant die bijna volledig gericht is op de behoeften en belangen van de mondiale zakenelites, zijn medeleven betuigt voor het creëren van een niet-gekozen regering, aangevoerd door een politicus die bekend staat om zijn bankier-bashing en pseudo-marxistische houding, is opvallend, zegt hij. geprikt! Redacteur Brendan O'Neil.
Op het eerste gezicht is het niet moeilijk te zien waarom. Paul Mason in de nieuwe staatsman zegt echte bazen van echte bedrijven in Groot-Brittannië, zoals Airbus, Honda, BMW en de vice-kanseliers van de grote universiteiten, plus de grote advocaten- en accountantskantoren. zijn doodsbang voor geen deal, en de sfeer van vreemdelingenhaat die het met zich mee zal brengen. Bovendien zijn er tienduizenden kleine bedrijven - van metaalbewerkers tot ketens van verzorgingstehuizen tot het plaatselijke tuincentrum - die hun toegang tot financiering zullen zien verdampen in een no-deal-crisis.
Voor zover deze groepen konden worden omschreven als de 'Britse bourgeoisie', was hun politieke instrument altijd de Tory-partij. Maar in juli 2019 verloren ze de controle over de Tory-partij, zegt hij.
Toch kunnen de kortetermijnprioriteiten van bedrijven averechts werken, zegt Tim Newark in de Daily Express , waarschuwde dat onder een regering van Corbyn, terwijl Groot-Brittannië niet langer een functionerend zakenklimaat is, kapitaal naar het buitenland zal vluchten, het pond nog lager zal dalen, de inflatie zal stijgen en we de basketcase van Europa zullen worden, net zoals we waren in de jaren 70.
Dat is waarom wanneer Tory-rebellen praten over het plaatsen van de natie voor de partij om een zogenaamd ‘catastrofale’ no-deal Brexit te stoppen, ze niet serieus kunnen denken dat een dergelijk scenario erger is dan een marxistische Corbyn-regering. Als ze dat doen, moeten ze echt worden gedeselecteerd op grond van waanzin, zegt hij.
De sympathieke toenadering van de FT tot Corbyn vertelt ons ook een fascinerend verhaal over wat er van het Corbynisme is geworden, zegt O'Neill.
Wat begon als een pro-volksbeweging, als een beweging 'voor velen, niet voor weinigen', is uiteindelijk gebruikt als wapen tegen de Brexit, tegen de democratische wil.... Hij kwam om de status-quo af te schudden, maar uiteindelijk behield hij de status-quo tegen de massa's die het zo graag willen en nodig hebben om te veranderen, zegt hij.
