Syrië: wie zijn de rebellengroepen die tegen Assad vechten?
Militanten van de Islamitische Staat en de troepen van Assad omsingelen Aleppo in wat een kantelpunt van een burgeroorlog zou kunnen zijn
JM LOPEZ/AFP/Getty Images
Militanten van de Islamitische Staat en Syrische regeringstroepen zouden de belangrijkste stad Aleppo omsingelen, in wat volgens sommigen een omslagpunt zou kunnen zijn in de driejarige burgeroorlog.
Gematigde rebellen veroverden in 2012 delen van Aleppo, de grootste stad van Syrië, maar worden nu omsingeld door vijandige troepen. Als ze gedwongen worden te vertrekken, zouden de gematigden geen noemenswaardige aanwezigheid meer hebben in een Syrische stad en zou dit de doodsteek kunnen zijn voor hun opstand tegen de Syrische president Bashar al-Assad, die in 2011 begon. Wall Street Journal .
Ondertussen hebben IS-strijders, gesterkt door hun snelle opmars door Irak, verschillende steden en dorpen in de provincie Aleppo ingenomen, iets dat de aanvoerlijnen van de rebellen naar de stad zou kunnen bedreigen.
Sommige analisten zijn van mening dat Assad de confrontatie met Islamitische Staat heeft vermeden, waardoor het de gematigde rebellen heeft verzwakt, maar dit kan veranderen als het gaat om de strijd om Aleppo.
De wrede burgeroorlog, waarbij meer dan 170.000 mensen om het leven zijn gekomen, is allesbehalve eenvoudig. Er wordt niet alleen gevochten tussen de troepen van Assad en de rebellen, maar ook tussen de honderden rebellengroepen zelf. Oppositiegroepen zijn als paddenstoelen uit de grond geschoten in Syrië, waarbij loyaliteiten en rivaliteit elke dag verschuiven. Hier zijn slechts enkele van de belangrijkste spelers.
Het Vrije Syrische Leger (FSA)
De FSA werd in 2011 opgericht door een groep overgelopen Syrische legerofficieren met de bedoeling burgers te beschermen tegen staatsgeweld. Het is een coalitie van rebellengroepen, waarvan sommige op verschillende tijdstippen steun of hulp hebben gekregen van Saoedi-Arabië, de VS en Qatar. Hoewel het op papier gestructureerd lijkt, is het in wezen een overkoepelende term voor sterk gelokaliseerde en gefragmenteerde strijdgroepen op de grond. In december 2012 bemiddelden donorlanden bij de oprichting van een Opperste Militaire Raad (SMC), in de hoop dat deze de ongelijksoortige gelederen zou kunnen verenigen, maar dat is niet gelukt. Vorig jaar zou de FSA ongeveer 31 procent van de oppositie uitmaken, maar de Washington Post zegt dat ontmoedigde strijders 'hun brigades in groten getale achterlaten', soms aan extremere rebellengroepen.
Islamitische Staat
Islamitische Staat, voorheen bekend als Isis, is de meest bekende rebellengroep geworden sinds ze de controle hebben over een enorm stuk grondgebied in Irak en Syrië, dat het hart vormt van het zelfverklaarde kalifaat. Het wordt beschouwd als een van de meest extreme rebellengroepen met een strikte interpretatie van de islamitische wet. De radicale soennitische groepering, verworpen door al-Qaeda, staat bekend om openbare kruisigingen en de onthoofding van haar vijanden. Veel strijders van andere groepen lopen over naar de Islamitische Staat na het zien van de financiële en militaire winsten. De overname door de groep van verschillende steden in de noordelijke provincie Aleppo wordt gezien als een belangrijke uitbreiding. Westerse functionarissen zeggen dat het aantal voetsoldaten van de Islamitische Staat tussen de 10.000 en 20.000 ligt.
Al-Nusra Front
De VS hebben al-Nusra Front aangewezen als een terroristische organisatie met banden met al-Qaeda. Het kondigde zijn bestaan aan in januari 2012 met een video die online werd geplaatst, waarin de verantwoordelijkheid werd opgeëist voor een aantal zelfmoordaanslagen in Syrië. Het heeft een belangrijke rol gespeeld in de strijd tegen de troepen van Assad en voerde guerrilla-aanvallen uit op doelen van de landelijke overheid. Maar het heeft onlangs terrein verloren aan militanten van de Islamitische Staat. Analisten zeggen dat al-Nusra Front de controle over het oosten in wezen heeft verloren, waarbij leden zich ofwel terugtrekken uit hun militaire posities of hun trouw aan de Islamitische Staat aankondigen. In wat leek op een poging om hun overgelopen leden terug te winnen, kondigde het onlangs plannen aan om een 'islamitisch emiraat' te stichten, vergelijkbaar met een kalifaat.
islamitisch front
Afgelopen november kondigden zeven vooraanstaande islamitische rebellengroepen aan dat ze de grootste rebellenalliantie tot nu toe in het conflict vormden, het Islamitisch Front. Ze zeiden dat ze een 'onafhankelijke politieke, militaire en sociale formatie' zouden zijn om het Assad-regime omver te werpen. In mei van dit jaar schatte de Midden-Oostenanalist [4]Charles Lister dat ze tot 60.000 strijders konden inzetten. De leider van het Islamitisch Front, Ahmed Issa al-Sheikh, was voorheen hoofd van het Syrian Islamic Liberation Front (SILF), een coalitie van islamistische facties die waren aangesloten bij de FSA. Ook zij hebben beloofd een islamitische staat op te bouwen in elk post-Assad-Syrië. De VS hebben echter naar verluidt de steun van Qatar aan het Islamitisch Front in toom gehouden en zich tegen de groep verzet vanwege zijn harde ideologie. Ondanks dat het Islamitisch Front geen formele banden heeft met het al-Nusra Front of de Islamitische Staat, is er overlap tussen de groepen, zegt de Dagelijks Beest .
Syrisch Revolutionair Front
Het Syrische Revolutionaire Front werd opgericht in december 2013 en lanceerde eerder dit jaar een campagne tegen de Islamitische Staat. De eenheden zijn meestal gematigde islamisten, maar de alliantie lijkt geen sterke ideologische neigingen te hebben. De ruggengraat is de Syrische Martelarenbrigade, een ooit machtige groepering uit de noordelijke provincie Idlib. Het heeft zijn steun uitgesproken voor de FSA, maar werd onlangs op verschillende gebieden verslagen door het al-Nusra Front.
Democratische Unie Partij (PYD)
Turkije wordt ervan beschuldigd te snel een rebellengroepering tegen Assad te steunen, ook de meest extreme Washington Post . Het worstelt nu om het overloopgeweld op zijn eigen grondgebied in te dammen. Met de dreiging van schietpartijen aan de grens en strijders van de Islamitische Staat die Turken proberen te rekruteren, ging het deze week coöperatieve gesprekken aan met de Democratic Union Party (PYD). De partij is een Syrische zijtak van de terroristische Koerdische Arbeiderspartij (PKK), die een lange guerrillaoorlog tegen Turkije heeft uitgevochten. Het controleert echter ook delen van Syrië nadat Assad de meerderheid van zijn troepen in juli 2012 uit de Koerdische gebieden van Syrië had teruggetrokken.
