Winston Churchill: antifascistische held of racistische oorlogsstoker - of beide?
Leider in oorlogstijd gevierd als een held, maar omarmde racistische opvattingen tijdens zijn leven
2010 Getty Images
De beschadiging van een standbeeld van Winston Churchill tijdens een Black Lives Matter-protest in Londen heeft de erfenis van de oorlogspremier weer in de schijnwerpers gezet.
Het standbeeld was gespoten met de woorden Churchill was een racist, terwijl op videobeelden van de protesten te zien was dat de menigte de slogan scandeerde. Sommige demonstranten werden ook gezien met spandoeken waarop stond dat het Britse kolonialisme de schuldige is, meldt de i .
Het incident gebeurde kort nadat demonstranten in Bristol brak een standbeeld van de 17e-eeuwse slavenhandelaar Edward Colston en gooide het in de rivier van de stad.
Churchill als held:
Churchill wordt algemeen beschouwd als een van de grootste leiders in oorlogstijd die Europa ooit heeft gezien, en leidde de geallieerden naar de overwinning in de Tweede Wereldoorlog. Het was zijn inspiratie die Groot-Brittannië ervan weerhield zich bij de rest van Europa aan te sluiten en zich over te geven aan de macht van nazi-Duitsland, betoogt de Britse historicus Max Hastings in de Dagelijkse mail .
De voormalige premier was ook verantwoordelijk voor het bevorderen van de speciale relatie tussen het VK en de VS die vandaag de dag voortduurt, en voor het waarschuwen van het Westen voor de ontluikende naoorlogse dreiging van het Sovjetcommunisme, met zijn beruchte toespraak over het IJzeren Gordijn.
inderdaad, zijn krachtige retoriek inspireerde de natie tijdens zijn politieke carrière. Wie zou de kracht kunnen ontkennen van lijnen als: 'we zullen ze bestrijden op de stranden', 'bloed, zweet en tranen' en 'hun mooiste uur', zegt de BBC .
Minder omvangrijke maar nog steeds belangrijke resultaten zijn onder meer de hervorming van het gevangenissysteem, de invoering van een minimumloon en het invoeren van wetgeving die de rijken belast om te betalen voor hervormingen van de sociale zekerheid. Op [sommige] kleinere kwesties nam hij een aantal slechte beslissingen, geeft toe de bewaker 's Kenneth Baker, maar hij had de grote problemen goed.
Churchill ontving tijdens zijn leven talloze onderscheidingen, onderscheidingen en medailles. Hij werd geridderd door de koningin in 1953, hetzelfde jaar dat hij de Nobelprijs voor Literatuur ontving voor zijn beheersing van historische en biografische beschrijvingen en voor briljante retoriek bij het verdedigen van verheven menselijke waarden.
Toen hij stierf kreeg hij de zeldzame eer van een staatsbegrafenis.
Churchill was een fatsoenlijke en eervolle man, maar ook een charmante man, betoogt John Simpson over de... BBC website. Het waren deze kwaliteiten, niet alleen zijn beroemde opstandigheid die hem tot premier maakten.
En zijn publieke populariteit is onaantastbaar. In 2002 werd Churchill verkozen tot de grootste Brit die ooit heeft geleefd en versloeg Darwin, Shakespeare en Elizabeth I naar de eerste plaats.
Churchill als slechterik:
Het gevaar bestaat dat Churchill een puur iconische status verkrijgt, omdat dat zijn menselijkheid wegneemt, vertelde Allen Packwood, directeur van het Churchill Archives Centre, aan de BBC .
Veel collega-historici zijn het daarmee eens. John Charmley betoogt dat het belangrijk is om te onthouden dat grote mannen grote fouten kunnen maken, en die van Churchill zijn op dezelfde gigantische schaal als zijn prestaties.
Churchill was een groot voorstander van eugenetica, iets wat hij gemeen had met de leiders van nazi-Duitsland, waar naar schatting 400.000 gehandicapten onder dwang werden gesteriliseerd.
Hij zei ooit dat de vermenigvuldiging van zwakzinnigen een zeer verschrikkelijk gevaar voor de race is, en stelde een zeer controversieel stuk wetgeving op waarin werd voorgeschreven dat mensen met een psychische aandoening gesteriliseerd moesten worden, volgens de nieuwe staatsman .
Veel historici weigeren Churchill ook te vergeven voor zijn opvattingen over ras. de bewaker meldt dat hij ooit zei: ik geef niet toe... dat de Rode Indianen van Amerika of de zwarte mensen van Australië een groot onrecht is aangedaan... door het feit dat een sterker ras, een ras van hogere klasse... is binnengekomen en heeft zijn plaats ingenomen.
Sprekend als een nieuwe parlementariër, schreef Churchill dat ik denk dat we de Chinezen ter hand moeten nemen en ze moeten reguleren... De Arische stam zal zeker zegevieren.
Hoewel vaak wordt gezegd dat Churchill gewoon de opvattingen van zijn tijd had, is er voldoende bewijs dat suggereert dat hij racistischer en reactionairder was dan zijn leeftijdsgenoten.
De journalist en biograaf Max Hastings beschreef zijn opvattingen als onverlicht in vergelijking met die van de Amerikaanse president [Franklin Roosevelt], of zelfs volgens de normen van zijn tijd, volgens Geschiedenis collectie .
Ondertussen, historicus John Charmley, auteur van verschillende boeken over Churchill, zei dat zelfs voor de meeste conservatieven, laat staan liberalen en Labour, waren Churchills opvattingen over India tussen 1929 en 1939 behoorlijk weerzinwekkend.
Toen de Koerden in 1920 in opstand kwamen tegen de Britse overheersing, zei Churchill dat hij de preutsheid rond het gebruik van gas als wapen niet begreep. Ik ben een groot voorstander van het gebruik van gas tegen onbeschaafde stammen, zei hij. [Het] zou een levendige terreur verspreiden.
Toen Barack Obama aantrad in het Witte Huis, bracht hij een buste van Churchill terug naar Groot-Brittannië. Het is niet moeilijk te raden waarom, zegt Hari. Zijn Keniaanse grootvader, Hussein Onyango Obama, zat twee jaar vast zonder proces en werd onder toezicht van Churchill gemarteld omdat hij zich verzette tegen Churchills rijk.
Als staatssecretaris van oorlog stuurde Churchill in 1920 de beruchte Black and Tans om de IRA te bestrijden. De eenheid werd bekend door wrede aanvallen op burgers en gewelddadige represailles.
Historicus Peter Hart beschreef het als een verbazingwekkend contraproductieve zet van Churchill, volgens: De onafhankelijke . Het IRA-geweld nam alleen maar toe, zei hij.
Churchill toonde ook een sterke haat tegen Mahatma Ghandi en zijn campagne van vreedzaam verzet, die hij als een bedreiging voor het Britse rijk zag. Hij schreeuwde ooit dat Ghandi aan handen en voeten gebonden moest worden aan de poorten van Delhi, en vervolgens vertrapt werd door een enorme olifant met de nieuwe onderkoning op zijn rug.
De ervaren Britse journalist Peregrine Worsthorne heeft Churchill beschuldigd van oorlogszucht. Zelden is er een staatsman geweest die zo goed is in het verheerlijken van oorlog en zo onfatsoenlijk om oorlog te voeren als Winston Churchill, zei hij. Al zijn werken tonen zijn liefde voor oorlog, verheerlijken de glorie ervan en minimaliseren de verschrikkingen ervan.
Worsthorne beschuldigt historici van het weglaten van de gruweldaden waar Churchill als premier toezicht op hield, en stelt dat hij een groot leider zou zijn geweest als hij maar boete had gedaan voor zijn oorlogszucht.
Studies beweren ook te hebben bewezen dat het buitenlands beleid van Winston Churchill de belangrijkste oorzaak kan zijn geweest van de Bengaalse hongersnood van 1943, waarbij tot drie miljoen mensen stierven.
Indiase krant De economische tijden zegt dat beleidsmislukkingen, zoals het voorrang geven van de distributie van essentiële benodigdheden aan het leger, de openbare diensten en anderen, evenals het stoppen van de invoer van rijst en het niet verklaren van een hongersnood in Bengalen, een van de factoren waren die hebben geleid tot de enorme omvang van de tragedie.
Volgens The Guardian drukte Churchill een element van ontkenning uit over de hongersnood, waarbij hij zowel de ernst ervan bagatelliseerde als de Indianen zelf de schuld gaf van het lijden, en beweerde dat ze het probleem verergerden door als konijnen te fokken.
