Instant Opinion: Boris Johnson 'niet gaar zijn Covid-plan'
Jouw gids voor de beste columns en commentaar op woensdag 23 september
Jouw gids voor de beste columns en commentaar op woensdag 23 september
Peter Summers/Getty Images
De dagelijkse samenvatting van de Week belicht de vijf beste opiniestukken uit de Britse en internationale media, met fragmenten van elk.
1. Daniel Finkelstein in The Times
over de balans tussen economie en gezondheid
Boris Johnson heeft zijn Covid-plan niet doorgekookt
Aan de basis van het Covid-19-probleem ligt een eenvoudige keuze: de crisis gaat pas over als we een succesvolle behandeling of vaccin hebben, of natuurlijke kudde-immuniteit, zodat als iemand het krijgt, ze het niet echt kunnen doorgeven omdat dergelijke een groot deel van de bevolking is immuun. We moeten kiezen. We kunnen het virus laten verspreiden, met als doel zo snel mogelijk groepsimmuniteit te bereiken. Of we kunnen proberen het uit te stellen totdat we een vaccin of behandeling hebben. De keuze is misschien eenvoudig, maar dat maakt het niet gemakkelijk. We kunnen niet zeker weten wanneer een adequate behandeling of een vaccin beschikbaar zal zijn. Als we wachten op de wetenschap om ons te redden en de economie en het sociale leven tegenhouden, kunnen we er niet zeker van zijn dat de cavalerie ooit zal arriveren. En op een gegeven moment zullen we het moeten opgeven en uiteindelijk de natuurlijke kudde-immuniteit moeten laten ontwikkelen, met alle sterfgevallen die daarbij horen, wat betekent dat veel van de moeite en opoffering die we hebben gedaan tevergeefs was. Desalniettemin geloof ik dat dit risico - een groot deel van ons economische en sociale leven in de wacht zetten - nog steeds het juiste is om te nemen.
2. Julian Baggini in The Guardian
op een oude conservatieve truc
‘Vrijheidslievende Britten’? Het is niet zo eenvoudig, minister-president
Wanneer vrijheid simpelweg de afwezigheid van de staat betekent, zijn er altijd afwegingen tussen vrijheid en veiligheid, individuele vrijheid en volksgezondheid. Maar als we ook denken aan de vrijheid om te eten, te werken, een opleiding te volgen, je eigen toekomst te bepalen, zijn de enige afwegingen tussen verschillende soorten vrijheid, of de vrijheden van verschillende groepen mensen. Maak mensen vrijer om zich te mengen en je vermindert de echte vrijheid van ouderen en kwetsbaren om hun leven in veiligheid te leven. Geef bedrijven het recht om van hun werknemers te eisen dat ze teruggaan naar hun werkplek en je vergroot hun handelsvrijheid, maar niet de vrijheid van werknemers om zichzelf en hun gezin te beschermen. Als u de staatssteun voor de verlofregeling intrekt, kunt u mensen misschien losmaken van de regeringsbanden, maar ze arm en machteloos achterlaten.
3. Jonathan Portes, hoogleraar economie en openbaar beleid aan King's College, Londen in The Independent
op een naderende crisis
Een no-deal Brexit zou op de lange termijn twee keer zo schadelijk zijn voor de Britse economie als het coronavirus
Betekent Covid-19 dat we een no-deal Brexit niet merken? De aanhoudende effecten van de pandemie kunnen de impact van een no deal verzachten of verdoezelen – politiek of economisch. Wat de belangrijkste groeicijfers begin 2021 ook zijn, het zal erg moeilijk zijn om de economische resultaten toe te schrijven aan de Brexit. Uitgaande van een redelijk krachtig herstel en het feit dat het overheidsbeleid erin slaagt aanhoudende massale werkloosheid te voorkomen, zal de Brexit op de lange termijn echter waarschijnlijk een grotere impact hebben. Onze modellering met de London School of Economics van de impact van een no-deal Brexit suggereert dat de totale kosten voor de Britse economie op de langere termijn twee tot drie keer zo hoog zullen zijn als de voorspelling van de Bank of England voor de impact van Covid-19. Geen deal zal leiden tot onmiddellijke en substantiële tarifaire en niet-tarifaire belemmeringen voor de export van het VK naar de EU. En het VK zal het nieuwe UK Global Tariff toepassen op invoer uit de EU en andere landen waarmee het geen handelsovereenkomst heeft. Er komt ook een einde aan het vrije verkeer.
4. Stella Creasy, Labour-parlementslid voor Walthamstow, in The Daily Telegraph
over de aanpak van misdaad tegen vrouwen
Van vrouwenhaat een haatmisdaad maken heeft niets te maken met wolvenfluiten
Het erkennen van vrouwenhaat als aanjager van misdaad creëert geen nieuwe misdaden of criminaliseert iets dat nog niet al een misdrijf is, maar het verandert wel de ernst waarmee het wordt behandeld en dus wordt aangepakt. Zoals de Met Police zegt over andere vormen van haatmisdrijven: 'Als het je overkomt, kom je misschien in de verleiding om het van je af te schudden. Maar als je aangifte doet van een haatmisdrijf, kunnen we het onderzoeken en voorkomen dat het erger wordt – voor jou of voor iemand anders.’ Nu de meldingen tijdens de lockdown van seksuele intimidatie en huiselijk geweld enorm stijgen, is er nog nooit een belangrijker moment geweest om onze aanpak van het misbruik waar vrouwen mee te maken hebben. Dit gaat niet alleen over een verandering in het strafrechtsysteem. Net als bij andere vormen van haatmisdrijven, geeft het een boodschap af over het soort samenleving waarin we willen leven en hoe we ervoor kunnen zorgen dat iedereen vrij is om te zijn wie ze zijn. Door voorbij te gaan aan de schade die wordt aangericht door vijandigheid op basis van seks, ontstaat een cultuur waarin misdaden met geweld en misbruik van vrouwen kunnen gedijen. Vrouwenhaat is zo diepgeworteld dat we het negeren, in plaats van tegengaan - vrouwen vertellen hoe ze zichzelf kunnen beschermen in plaats van degenen die verantwoordelijk zijn, dat ze verantwoordelijk zullen worden gehouden.
5. Frank Bruni in The New York Times
over de benoeming van gepolitiseerde rechters
De speciale hel van de benoeming van het Hooggerechtshof van Trump
Het was bijna onvermijdelijk dat president Trump gedurende deze termijn van vier jaar één benoeming bij het Hooggerechtshof zou krijgen. Het was altijd mogelijk dat hij er twee zou krijgen. Maar drie? Zelden was de impact van een president zo omgekeerd evenredig aan zijn bevel. Trump, met zijn niet-bestaande mandaat, reikt extra ver en richt extra schade aan. Dat maakt zijn regering zo pervers. Dat is het bijzondere ervan. Vrijwel onmiddellijk na het nieuws van de dood van Ruth Bader Ginsburg, controleerde ik hoeveel rechters van het Hooggerechtshof Trumps directe voorgangers hadden aangesteld, omdat ik wist hoe snel hij en Mitch McConnell zouden verhuizen om haar stoel te vullen. Als het gaat om dit soort ongegeneerde machtsgreep, zijn ze een Siamese tweeling, verbonden door hun minachting voor dwazen die blijven hangen in hypocrisie en zeuren over eerlijkheid.
