Hertog van Bourgondië: 5 redenen waarom het Fifty Shades spant
Critici gaan los op lesbische SM-film Duke of Burgundy, de 'fifty Shades of Grey' van de denkende persoon
Hertog van Bourgondië
Heet op de hielen van de mega-succesvolle release van de Fifty Shades of Grey-film, komt een ander S&M-verhaal met een twist, The Duke of Burgundy. Deze wrange erotische film, geregisseerd door Peter Strickland (Berberian Sound Studio), met Borgens Sidse Babett Knudsen en de Italiaanse actrice Chiara d'Anna, vertelt het verhaal van een vrouwelijke vlinderprofessor en haar minnaar die een ritueel van dominantie en onderwerping uitvoeren.
Maar hoewel Fifty Shades of Grey een grote kaskraker is, heeft het van veel critici minder dan geweldige recensies ontvangen, waarbij sommigen het een 'spanking bore' en 'Assepoester-porno' noemden. Recensenten daarentegen zijn uit hun dak gegaan voor De hertog van Bourgondië. Dus wat doet deze film beter dan Fifty Shades?
1. Aandacht voor detail
'De wrang subversieve SM-fantasie van Peter Strickland is alles wat Fifty Shades of Grey niet is', zegt Geoffrey MacNab in De onafhankelijke . Het is een prachtig gedraaide, ouderwetse Europese arthouse-film uit de jaren zestig die uitputtende, fetisjistische aandacht schenkt aan textuur, geluid en aanraking - het gepiep van leer, het ruisen van de wind door de bomen, de zachtheid van de zijde lingerie. MacNab noemt de film: 'een wonderbaarlijk bizarre aangelegenheid, afwisselend mooi en verbijsterend'.
2. Het is subtieler
Er borrelt veel onder het psychologische oppervlak in The Duke of Burgundy, iets wat ik over 'Fifty Shades' niet met een strak gezicht kan zeggen, zegt Brett Arnold van Business insider . 'Fifty Shades' is veel meer op de neus en mist elke subtiliteit die het veel sexyer 'Burgundy' gebruikt. De knikken in 'Burgundy' zijn ook veel bizarder dan de blasé zwepen, riemen en touwen in 'Shades', zegt Arnold. 'Strickland heeft een unieke flair voor visuals die een publiek op de een of andere manier laat genieten van iets dat volledig buiten hun comfortzone ligt.'
3. Het heeft vlinders
'Lepidopteristen fladderen van opwinding over de hertog van Bourgondië', zegt Patrick Barkham in de bewaker , en 'niet alleen vanwege zijn facturering als een lesbisch arthouse Fifty Shades of Grey.' De hertog van Bourgondië is de op één na meest bedreigde vlinder van Groot-Brittannië en vlinders zijn een herhaald visueel motief in de film. In dit volledig vrouwelijke verhaal wordt zelfs het personage van de dominatrix-vlinderprofessor Cynthia genoemd, wat de wetenschappelijke naam is voor de 'geschilderde dame'-vlinder.
4. En geweldige lingerie
Dit is 'Fifty Shades of Grey van de denkende persoon', zegt Kate Muir in De tijden . Zelfs in een tijd waarin SM-films zich als een ongelukkige uitslag verspreiden, is dit 'elegante, geestige, mysterieuze stukje slaapkamerfilosofie' een genot. Het grootste plezier, zegt Muir, is de 'zijden en satijnen lingerie die sinds de klassieke dagen van Hollywood niet meer is gezien' en kostuums die doen denken aan 'een Belle de Jour uit de jaren zestig'. Er is geen naaktheid en geen vloeken in deze film, en regisseur Strickland zegt dat hij iets anders wilde doen dan SM-zwepen en leer om 'de glamour van oudere vrouwen te vieren, die Europese uitstraling van Catherine Deneuve of Charlotte Rampling'.
5. Voor liefde, niet voor geld
'Onlangs hebben we een film gezien over BDSM die gedreven wordt door een dode-ogen-commercieel imperatief', zegt Peter Bradshaw in de bewaker . Maar Stricklands hertog van Bourgondië is anders, 'het is een liefdeswerk, terwijl Fifty Shades of Grey een werk van geld was'. De film ademt de verloren geur van Ingmar Bergman's Persona en Joseph Losey's The Servant in, maar Strickland stuurt niets op, zegt Bradshaw, hij doet het echt. Zijn Cynthia en Evelyn zijn veel meer de moeite waard dan 'dagzeepers Christian Gray en Ana Steele'.
